Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΣΤΑ ΚΟΙΛΑ

 
 
 






 ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΣΤΑ ΚΟΙΛΑ




      ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ , ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΜΑΣ ΝΑΟΥ ΤΗΝ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 2014 ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΣΤΑ ΚΟΙΛΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 27Η ΙΟΥΛΙΟΥ 2014 .
         ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΕΝΟΡΙΤΗ ΜΑΣ ΚΟ ΙΩΑΝΝΗ ΚΟΤΣΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΥΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ !

Πως να σηκώνουμε την συκοφαντία

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Σας συκοφάντησαν. Δεν είστε ένοχος. Οφείλετε, ωστόσο, να υπομείνετε τη συκοφαντία μεγαλόψυχα. Και η υπομονή σας αυτή θα είναι ο κανόνας, το θεραπευτικό επιτίμιο, για παράπτωμα που διαπράξατε και για το οποίο είστε ένοχος. Μέσα στη συκοφαντία, επομένως, είναι κρυμμένο το έλεος του Θεού…

Μολονότι δεν είναι εύκολο, πρέπει οπωσδήποτε να συμφιλιωθείτε με τους συκοφάντες σας. Με μίσος στην καρδιά, δεν μπορεί να σωθεί κανείς. Γι΄αυτό οφείλουμε να αντιδρούμε με αυταπάρνηση στα εμπαθή αισθήματά μας. Έτσι εξαφανίζονται και οι θλίψεις. Η εμπάθεια, βλέπετε, είναι που γεννάει τη θλίψη.

Γνωρίζω πόσο δύσκολα υποφέρεται η συκοφαντία. Είναι λάσπη -μα λάσπη ιαματική. Υπομονή! Αργά ή γρήγορα θα λήξει η δοκιμασία. Ο Γιατρός των ψυχών θα αφαιρέσει το τσουχτερό κατάπλασμα…
  
Συκοφαντούσαν και τον Κύριο: «Ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμαρτωλών» (Ματθ. 11:19). «Δαιμόνιον έχει και μαίνεται» (Ιω. 10:20). Τι μεγάλη δόξα, να μετέχουμε στα παθήματα του Χριστού!

Σηκώστε ταπεινά κι αγόγγυστα το σταυρό σας. Μη λιποψυχείτε. Αν η συνείδησή σας δεν σας κατακρίνει, μπορείτε να υψώνετε πάντα με θάρρος το βλέμμα σας στο Θεό και να στέκεστε με παρρησία μπροστά Του. Τί πιο σπουδαίο απ’ αυτό;…

Να ζείτε και να φέρεστε φυσιολογικά. Το πώς σας βλέπουν οι άλλοι να μην το λογαριάζετε. Μόνο του Θεού η κρίση έχει βαρύτητα, ως αλάθητη. Εμείς οι άνθρωποι δεν γνωρίζουμε καλά-καλά ούτε τον ίδιο μας τον εαυτό, πολύ περισσότερο τον πλησίον.

(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, "Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή", Ι. Μ. Παρακλήτου, Εκδ. ε΄, 2005, σ. 18-19)

Πηγή: Η άλλη όψη
ΒΟΛΙΣΣΟΣ: Αφετηρία «Δρόμου Πίστεως» για την Αγία Μαρκέλλα
Υπό την αιγίδα της Μητρόπολης Χίου η Ένωση Αθλητικών Σωματείων ΣΕΓΑΣ Χίου και Σάμου διοργανώνει αγώνα δρόμου με την επωνυμία «Δρόμος Πίστεως» την ερχόμενη Τετάρτη 30 Ιουλίου (της αποδόσεως της εορτής της Αγίας Μαρκέλλας)

Οι δρομείς, με αφετηρία την πλατεία της Βολισσού, θα τερματίσουν, μέσω Λήμνου, μπροστά στην κεντρική πύλη της μονής της Αγίας Μαρκέλλας.

Η διαδρομή είναι 6.400 μέτρα και θα δοθεί κοινή εκκίνηση για άνδρες και γυναίκες.

Στα παραπάνω αγωνίσματα δικαίωμα συμμετοχής έχουν αθλητές–τριες των σωματείων της δύναμης του ΣΕΓΑΣ, μέλη του σωματείου Δρομέων Υγείας Χίου, καθώς και όλοι/όλες οι ελεύθερα ασκούμενοι–νες.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ-ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ

-Για τους αθλητές-τριες των σωματείων:

Οι δηλώσεις θα κατατίθενται στο Γραφείο της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ ΧΙΟΥ-ΣΑΜΟΥ (Σύλλα 8 Δημοτικό Στάδιο Χίου, Τηλ – FΑΧ: 22710 20588, e-mail: segaschios-samos@otenet.gr) μέχρι τη Δευτέρα 28/07/2014 στο ειδικό έντυπο που επισυνάπτεται στην προκήρυξη.

Οι δηλώσεις συμμετοχής για να είναι έγκυρες θα πρέπει απαραίτητα να φέρουν σφραγίδα και υπογραφή από τον Πρόεδρο και το Γ. Γραμματέα του σωματείου.

Ο εκπρόσωπος του σωματείου, θα πρέπει να έχει μαζί του τα Αθλητικά Δελτία των αθλητών του θεωρημένα από γιατρό.

-Για τους ελεύθερα ασκούμενους

Δηλώσεις συμμετοχής μπορούν να γίνουν και την ημέρα των αγώνων από τις 09.00π.μ – 10.00.π.μ , στην Πλατεία Βολισσού.

Η οριστικοποίηση όλων των συμμετεχόντων στους αγώνες θα γίνει με την παρουσία τους στο χώρο κλήσης που θα βρίσκεται στην Πλατεία Βολισσού (Αφετηρία) κατά τις ώρες 09.00π.μ-10.00π.μ.

ΕΠΑΘΛΑ

Μετά το τέλος του αγώνα, στον αύλειο χώρο της Μονής, θα δοθούν έπαθλα και αναμνηστικά. Στους 3 πρώτους νικητές και 3 πρώτες νικήτριες κάθε κατηγορίας ως εξής :

Στους 1ο-1η Εικόνα της Αγ. Μαρκέλλας – Χρυσό μετάλλιο – Δίπλωμα.

Στους 2ο-2η Εικόνα της Αγ. Μαρκέλλας – Ασημένιο Μετάλλιο – Δίπλωμα

Στους 3ο-3η Εικόνα της Αγ. Μαρκέλλας – Χάλκινο Μετάλλιο – Δίπλωμα

Επίσης, σε όλους τους συμμετέχοντες θα δοθεί αναμνηστικό.

ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

-Οι αθλητές-τριες των σωματείων θα πρέπει να έχουν εξετασθεί ιατρικώς με την φροντίδα και την ευθύνη των σωματείων τους, όπως ορίζει ο Ν. 2725/99 πρίν από τους αγώνες.

-Οι ανεξάρτητοι δρομείς, που δεν έχουν Αθλητικό Δελτίο και οι μαθητές-τριες, θα πρέπει να εξεταστούν πριν τους αγώνες, από γιατρό, με ευθύνη δική τους ή των γονέων τους.

Σε κάθε περίπτωση όμως, όλοι οι αγωνιζόμενοι συμμετέχουν με δική τους αποκλειστική ευθύνη.

Οι διοργανωτές δεν θα φέρουν ευθύνη εάν, κατά τη διάρκεια του αγώνα, προκύψουν θέματα ΥΓΕΙΑΣ και που θα οφείλονται σε έλλειψη προληπτικού ιατρικού ελέγχου.

Επομένως, από τους διοργανωτές, δεν θα ζητηθούν ιατρικές βεβαιώσεις για κανένα αθλητή-τρια, αφού όλοι οι συμμετέχοντες-συμμετέχουσες, αγωνίζονται με δική τους αποκλειστική ευθύνη και οι ανήλικοι (κάτω των 18 ετών) με ευθύνη των κηδεμόνων τους ή των συνοδών τους.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΣΤΑΘΜΟΣ ΝΕΡΩΝ : Εμφιαλωμένα νερά (0,5λ) θα υπάρχουν στην παραλία της Λήμνου και στον Τερματισμό.

ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΑΓΩΝΑ: Πίσω από τον τελευταίο αθλητή –τρια θα ακολουθεί ασθενοφόρο της 96 ΑΔΤΕ, επανδρωμένο με ιατρικό προσωπικό.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΑΘΛΗΤΩΝ: Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να έχουν μαζί τους σακίδια για να τοποθετήσουν τα ρούχα που θα αφήσουν πριν την εκκίνηση. Τα σακίδια θα μεταφερθούν στον τερματισμό με μέριμνα των διοργανωτών. Η παραλαβή των σακιδίων θα γίνει στο χώρο του Τερματισμού.

Προσοχή!!: Πάνω στο σακίδιο θα πρέπει να αναγράφεται με ευκρίνεια ο αριθμός συμμετοχής του αθλητή-τριας.

Οι διοργανωτές δεν θα φέρουν καμία απολύτως ευθύνη για τυχόν απώλειες αντικειμένων αξίας.

ΠΡΟΘΕΡΜΑΝΣΗ: Η προθέρμανση – προετοιμασία των αθλητών-τριών θα γίνει στην Πλατεία Βολισσού.

27 Ἰουλίου 2014 - Κυριακὴ Ζ΄ Ματθαίου
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ 
Ἀριθμὸς 30
Κυριακὴ Ζ΄ Ματθαίου
27 Ἰουλίου 2014
Ματθαίου θ΄ 27 - 35

Μεγάλα θαύματα ἔκανε ὁ Κύριος κατὰ τὴν ἐπὶ γῆς παρουσία του, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί. Στὴ σημερινὴ εὐαγγελική περικοπὴ γίνεται λόγος γιὰ τὴ θεραπεία δύο τυφλῶν καὶ ἑνὸς κωφοῦ δαιμονιζομένου.

Πολὺ συχνὰ οἱ Εὐαγγελιστὲς ἀφηγοῦνται περιστατικὰ θαυμάτων τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ δείξουν ὅτι στὸ πρόσωπό Του ἀποκαλύπτεται ἕνας νέος κόσμος, ἐκεῖνος τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἕνας κόσμος ἀπαλλαγμένος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ τὶς συνέπειές της.

Ἕνα ἐρώτημα τὸ ὁποῖο προβάλλει εἶναι: γιατί ὁ Χριστὸς ἔκανε θαύματα; Μήπως τὰ ἔκανε γιὰ νὰ ἀπαλλάξει ἁπλὰ κάποιους συνανθρώπους μας ἀπὸ τὴ δυστυχία τους; Ὅπως γνωρίζουμε ὁ Θεὸς Πατέρας μας, μᾶς προσκαλεῖ νὰ ἐγκολπωθοῦμε μία ζωὴ ἀγάπης καὶ ἐλευθερίας, ὀμορφιᾶς καὶ δημιουργίας. Ὅμως ἡ ἁμαρτία μὲ ὅλες τὶς φοβερὲς συνέπειές της, μπῆκε σὰν παράσιτο στὸν κόσμο, σηματοδοτώντας μία πορεία ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν καταστροφή. Τὰ πάθη, τὰ μίση, οἱ πόλεμοι, οἱ ἀσθένειες, εἶναι τὰ στοιχεῖα ποὺ κυριαρχοῦν ἀπό τότε ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ πλησίασε τὸν χῶρο τῆς ἁμαρτίας. Ἑπομένως, τὸ κακὸ δὲν εἶναι μία ἐπιφανειακὴ κατάσταση ἡ ὁποία περιορίζεται ἁπλὰ στὴν ἐκδήλωση κάποιας ἀσθένειας ἢ κάποιας δοκιμασίας. Ριζοβολεῖ στὸ βάθος τῆς ἁμαρτίας.

Ὅταν λοιπὸν ὁ Χριστὸς προσφέρει γιατρειὰ σὲ ἀσθενεῖς μὲ τὴ θαυματουργία του, ὅπως καὶ στὶς περιπτώσεις ποὺ ἀναφέρεται ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, φανερώνει ὅτι εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἐλευθερωτὴς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸ κακὸ ποὺ τὸν καταδυναστεύει. Τοῦ προσφέρει μία βαθύτερη γιατρειὰ ποὺ τὸν ἀπαλλάσσει καὶ τὸν ἐλευθερώνει πλήρως ἀπὸ τὸ κακὸ καὶ τὶς συνέπειές του. Τὸ βαθύτερο μήνυμα τῶν ὅσων ἐνεργεῖ ὁ Κύριος εἶναι ὅτι μπροστὰ στὴν πορεία τοῦ ἀνθρώπου, ξανοίγεται τώρα ὁ δρόμος τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δυνατότητάς του νὰ εἰσέλθει στὴν αἰωνιότητα. Ὁ Χριστὸς σηματοδοτεῖ μία νέα πορεία ποὺ εἶναι πορεία νίκης ἐναντίον τοῦ κακοῦ καὶ τῶν δυνάμεών του, μέσα στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Ἂν θέλουμε λοιπὸν κι ἐμεῖς νὰ ἐγκολπωθοῦμε τὰ σωτηριώδη μηνύματα τοῦ Εὐαγγελίου δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ εἰσέλθουμε στὴ μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε στὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας. Μέσα στὴν πραγματικότητά της μποροῦμε νὰ ἐξασφαλίσουμε ὅλες ἐκεῖνες τὶς συνταγὲς ποὺ μποροῦν νὰ μᾶς ὁδηγήσουν στὴ βαθύτερη θεραπεία ποὺ ἀναζητοῦμε.

Ἀφοῦ ὁ Χριστὸς μᾶς ἀπελευθέρωσε, τότε γιατί ἀρρωσταίνουμε καὶ πεθαίνουμε, διερωτοῦνται πολλοί. Ἰσχυρὴ ἀπάντηση δίνουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας οἱ ὁποῖοι τονίζουν ὅτι τὸ κακό, ἡ θλίψη καὶ ὁ πόνος, ἡ δυστυχία καὶ ὁ θάνατος ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, μέχρι τὴν ὁριστικὴ κατάργησή τους ποὺ σηματοδοτήθηκε μὲ τὸ ἔργο τοῦ Κυρίου. Μέχρι τότε, μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ὅλα αὐτὰ στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ὄχι μόνο δὲν μποροῦν νὰ τὸν ὑποδουλώνουν, ἂν ὁ ἴδιος βέβαια τὸ θέλει, ἀλλὰ ἀντίθετα οἱ ὁποιεσδήποτε δοκιμασίες στὴ ζωὴ προσλαμβάνουν νέο περιεχόμενο ποὺ μὲ τὴν ἀξιοποίησή του ἀντλοῦμε δύναμη καὶ βοήθεια ἀπὸ τὶς πηγὲς τῆς σωτηρίας.

Μὲ ἰδιαίτερη συμπάθεια καὶ ἀγάπη, ἑορτάζουμε καὶ τιμοῦμε σήμερα καὶ τὸν Ἅγιο Παντελεήμονα. Πολλοὶ προστρέχουμε στὴ Χάρη του περιμένοντας νὰ μᾶς προσφέρει κάτι. Μέσα σὲ ἕναν κόσμο γεμάτο πόνο, ἀρρώστια καὶ θάνατο τιμοῦμε ἕναν θαυματουργὸ καὶ ἀνάργυρο ἰατρό. Καὶ στὴν ἐποχὴ του οἱ ἄνθρωποι λάμβαναν ἀπὸ τὸν Ἅγιο τὴ θεραπεία, ἀλλά καὶ σήμερα ἐμεῖς προστρέχουμε σ’ αὐτὸν γιὰ νὰ τὸν παρακαλέσουμε γιὰ τὴν ὑγεία μας καὶ τὴ ζωή μας.

Ὁ κόσμος μας εἶναι κόσμος πτώσης, ποὺ ἔχει δεδομένο τὸ θάνατο. Κι ἂν σήμερα εἴμαστε ὑγιεῖς, δὲν ξέρουμε τί θὰ γίνει σὲ λίγο. Κι ἂν δὲν πεθάνουμε σήμερα, θὰ πεθάνουμε αὔριο. Ὅσο κι ἂν ζήσουμε, θὰ ἔχουμε κάτι ἀκόμη νὰ ἐπιθυμοῦμε γιὰ νὰ τὸ ζήσουμε, νὰ τὸ ἀπολαύσουμε, νὰ τὸ δοῦμε.

Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς χαρίζει τὴν ὑγεία, τὴ δύναμη ἢ τὴν ἀτελείωτη ζωὴ σ΄ αὐτὸν τὸν κόσμο, ἀλλὰ ὁ Θεὸς μᾶς χαρίζει τὴν ἀθανασία, τὴν αἰωνιότητα. Τὰ προβλήματα, οἱ δυσκολίες, οἱ στεναχώριες μᾶς βοηθοῦν νὰ καταλάβουμε τὴν ἀδυναμία μας, νὰ ταπεινωθοῦμε, νὰ θυμηθοῦμε τὸ Θεὸ καὶ τὸν προορισμό μας.

Ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοί, ὁ πόνος καὶ οἱ δοκιμασίες στὴ ζωή μας, ἀπό τότε ποὺ ὁ Κύριος ἄνοιξε τὴν ὁδὸ τῆς ἐλευθερίας ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ κακοῦ, μπορεῖ νὰ γίνονται ἀφορμὲς γιὰ νὰ ἀνακαλύπτουμε μέσα ἀπὸ τὶς φουρτοῦνες τὸ γαλήνιο λιμάνι τῆς σωτηρίας ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Ἡ πιὸ μεγάλη πρόκληση εἶναι νὰ γευθοῦμε κι ἐμεῖς τὰ ἀγαθὰ τῶν θαυματουργικῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ἰησοῦ καὶ νὰ γίνουμε δέκτες τῶν ἐλπιδοφόρων μηνυμάτων Του τὰ ὁποία πηγάζουν μέσα ἀπὸ τοὺς σωτήριους λόγους Του, ὅπως ἦταν καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἀκούσαμε σήμερα: «Καὶ ἀνεώχθησαν αὐτῷ οἱ ὀφθαλμοί». Ἀμήν.
ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Παρακλητικός Κανών εις τον Άγιον και Μεγαλομάρτυρα και Ιαματικόν Παντελεήμονα

Ο Ιερεύς:
Ευλογητὸς ο Θεὸς ημών, πάντοτε· νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός:

Αμήν.  

Ψαλμός ρμβ΄ (142)

Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσον μου εν τη δικαιοσύνη σου. Και μη εισέλθης εις κρίσιν μετά του δούλου σου, ότι ου δικαιοθήσεται ενώπιόν σου πας ζων. ’Οτι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου. Εταπείνωσε εις γην την ζωήν μου. Εκάθισέ με εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνας, και ηκηδίασεν επ’ εμέ το πνεύμα μου, εν εμοί εταράχθη η καρδία μου. Εμνήσθην ημερών αρχαίων, εμελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήμασι των χειρών σου εμελέτων. Διεπέτασα προς σε τας χείρας μου, η ψυχή μου ως γη άνυδρός σοι. Ταχύ εισάκουσόν μου, Κύριε, εξέλιπε το πνεύμα μου. Μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ’ εμού και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσιν εις λάκκον. Ακουστόν ποίησόν μοι το πρωί το έλεός σου, ότι προς σε ήρα την ψυχήν μου. Εξελού με εκ των εχθρών μου, Κύριε, πρός σε κατέφυγον, δίδαξόν με του ποιείν τό θέλημά σου, ότι συ ει ο Θεός μου. Το πνεύμα σου το αγαθόν οδηγήσει με εν γη ευθεία, ένεκεν του ονόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Εν τη δικαιοσύνη σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν μου, και εν τω ελέει σου εξολοθρεύσεις τους εχθρούς μου, και απολείς πάντας τους θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι εγώ δούλος σου ειμί.

  
Και ευθύς το.

Ήχος δ΄

Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Στίχ. α΄ Ἐξομολογείσθε τω Κυρίῳ, και επικαλείσθε το όνομα το άγιον Αυτού.


Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Στίχ. β΄ Πάντα τα έθνη εκύκλωσαν με, και τώ ονόματι Κυρίου ημυνάμην αυτούς.


Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Στίχ. γ΄ Παρὰ Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστὴ εν ὀφθαλμοίς ημών.


Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

 Είτα τα παρόντα Τροπάρια.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.  
Ήχος πλ. δ΄«Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ»

 Ως στρατιώτην του Χριστού γενναιότατον, και Αναργύρων Ιατρόν τον σοφώτατον, ανευφημούμεν άπαντες εκ βάθους ψυχής, πόθω εορτάζοντες, την αγίαν σου Μνημην, Παντελεήμων ένδοξε, και πιστώς σοι βοώμεν∙ τας νόσους πάντων ίασαι ημών, ταίς προς Χριστόν τον Θεόν, θερμαίς σου δεήσεσι.

Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.   

Θεοτοκίον.
Ου σιωπήσωμεν ποτε Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι. Ειμή γαρ συ προίστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς ερρύσατο, εκ τοσούτων κινδύνων; τις δε διεφύλαξεν, εως νυν ελευθέρους; ουκ αποστώμεν Δέσποινα εκ σού. Σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.

Ψαλμός ν΄ (50)
Ελέησον με, ο Θεός, κατά το μέγα ελεός σου, και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου,  εξάλειψον το ανόμημά μου. Επί πλείον πλύνον με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισόν με. Ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιόν μου έστι δια παντός. Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιον σου εποίησα,  όπως αν δικαιωθείς εν τοις λόγοις σου, και νικήσης  εν τω κρίνεσθαί σε. Ιδοί γαρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου. Ιδού γαρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας σου εδήλωσάς μοι. Ραντιείς με υσσώπω και και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ακουτιείς μοι αγαλλίασιν και ευφροσύνην, αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινομένα. Απόστρεψον το πρόσωπόν σου από των αμαρτιών μου και πάσας τας ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί  ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνησον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με  από του προσώπου σου, και το πνεύμα σου το άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτηρίου σου, και πνεύματι ηγεμονικώ στηριξόν με. Διδάξω ανόμους τας οδούς σου, και ασεβείς επί σε επιστρέψουσι. Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου, αγαλλιάσεται η γλώσσα μου την δικαιοσύνην σου. Κύριε, τα χείλη μου ανοίξεις, και το στόμα μου αναγγελεί την αινεσίν Σου. Ότι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν, ολοκαυτώματα ούκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινομένην ο Θεός ούκ εξουδενώσει. Αγάθυνον,  Κύριε , εν τη ευδοκίαν σου την Σιώ, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα. Τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Είτα ψάλλομεν τον κανόνα.
Ωδή α΄ Ειρμός  Ήχος πλ. δ΄
 
Υγράν διοδεύσας ωσεί ξηράν, και την αιγυπτίαν μοχθηρίαν διαφυγών, ο Ισραηλίτης ανεβόα, Τω Λυτρωτή και Θεώ ημών άσωμεν.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
Πρό του Μαρτυρίου του σου , Σοφέ, ως περ, τον θανόντα , ανεζώωσας εν Χριστώ, ούτω νεκρωθέντας δήγματι αμαρτίας, ημάς ταίς σαίς πρεσβείαι πάντας ανάστησον.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Αφθόνως την χάριν παρά Θεού , λαβών ιαμάτων , τας ιάσεις πάσας Σοφέ, παρέχεις αφθόνους τοίς εν πίστει , Παντελεήμων προσιούσι τη Εικόνι σου.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.

Νεκρωθείς τω Κόσμω και τον Χριστόν , ω Παντελεήμων , ενδυσάμενος εν χαρά, γέγονας δοχείον του Πνεύματος θεόφρον, τοίς πάσιν αναργύρως βραβεύων ίασιν.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον. 
Σταγόνα κατανύξεως τω οικτρώ, όμβρησόν μοι , Κόρη, αναστάλλουσα βλαβερόν, καύσωνα καρδίας μου Παρθένε, εξαίρουσα πάθη τα πολεμούτα με.
Ωδή γ΄ Ειρμός
 
Ουρανίας αψίδος, οροφουργέ Κύριε, και της Εκκλησίας δομήτορ, συ με στερέωσον, εν τη αγάπη τη ση, των εφετών η ακρότης, των πιστών το στήριγμα, μόνε φιλάνθρωπε.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
Τας νόσους θεράπευσον , Παντελεήμων , του δούλου σού , και την εμήν ,
ευχαίς σου καρδίαν ,  τη δυνάμει σου εύφρανον.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
  
Ένδοξε, συ καύχημα, του προσιόντος σοι πέφυκας, συ Ιατρός, εμού τηκομένου ,
υπό νόσων και θλίψεων.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.

Λαβών , ω Ανάργυρε, παρά Χριστού χάριν άφθονον, δούναι πιστοίς, ιάσεις των νόσων ,
τούτων συ με διάσωσον.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον.
Έχεις εν αγκάλαις σου, τον Ποιητήν πάσης Κτίσεως∙ τούτον διό, δυσώπει ,
Παρθένε, εκ κινδύνων ρυσθήναί με.
Ωδή δ΄ Ειρμός

Εισακήκοα, Κύριε, της οικονομίας σου το μυστήριον, κατενόησα τα έργα σου, και εδόξασά σου την θεότητα.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
  
Επί σε νύν κατέφυγον , ω Παντελεήμων θείε Ανάργυρε, μη παρίδης με τον άθλιον, αλλ ευχαίς σου θείαις διαφύλαξον.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Ηρεμίαν μοι δώρησε, Μάρτυς εν τω βίω και νόσων ίασιν, ταίς ενθέρμοις σου
εντεύξεσι τω τη ση Εικόνι προσπελάζοντι.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.
  
Μάρτυς ένδοξε πρόφθασον , και της αμαρτίας με κυματούμενον, δεινώ σάλω ταίς πρεσβαίαις σου, όρμον προς ακύμαντον οδήγησον.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον.
Ράβδον θείαν ο ένδοξος, πάλαι Ησαΐας σε κατωνόμασεν, άνθος φέρουσαν τον Κύριον, Θεοτόκε Μήτερ Αειπάρθενε.
Ωδή δ΄ Ειρμός

Εισακήκοα, Κύριε, της οικονομίας σου το μυστήριον, κατενόησα τα έργα σου, και εδόξασά σου την θεότητα.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
Όμβρησον μοι νύν , υετόν τον του ελέους σου, και της αμαρτίας μου τα οβρήματα,
Παντελεήμων ,  ταίς ευχαίς σου καταξήρανον.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Νύν αι δωρεαί, ως πηγαί Πιστοίς ιάσεων , ταίς λιταίς σου επιχέονται , Παντελεήμων ,
εκ Θεού τοίς προσιούσι σε.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.

Απαντας ημας, πεπτωκότας εις τα χάσματα, της αμαρτίας τα βαθύτατα,
ταίς προς Θεόν σου , πρεσβείαις έγειρον ’γιε.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον.
Αχραντε ψυχής , της εμής τα αρρωστήματα, και του σώματος μου ίασαι, ταίς Μητρικαίς σου πρεσβείαις , Κόρη Πανάμωμε.
Ωδή στ΄ Ειρμός
 
Την δέησιν εκχεώ προς Κύριον,  και αυτώ απαγγελώ μου τας θλίψεις, ότι κακών η ψυχή μου επλήσθη, και η ζωή μου τω Άδη προσήγγισε, και δέομαι ως Ιωνάς, Εκ φθοράς, ο Θεός με ανάγαγε.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
Τα νάματα σου, Σοφέ, ως περ πηγή Σιλωάμ ποτέ, εκβλύζουσι τοίς Πιστοίς , παντοία ιάματα, παύων τα νοσήματα, των προσπελαζόντων , τη ση σκέπη , Παναοίδιμε.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Οι προσιόντες, Παντελεήμων Μακάριε, εν τω σεπτώ σου Ναώ, την ρώσιν λαμβάνουσι, και την απολύτρωσιν, πάντων των κινδύνων, και δεινών ταίς ικεσίαις σου.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.

Νοός μου του ασθενούς, ως θησαυρός των ιάσεων , Παντελεήμων κλεινέ, αφθόνως την ίασιν , δώρησαιι του κάμνοντος, και οδυνωμένου , τη του Πνεύματος χάριτι.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον.
Φιλάγαθε Μαριάμ, ταίς σαίς πρεσβείαις αγάθυνον, την ρυπαράν μου ψυχήν, και ρύσαι κολάσεως, και πάσης κακώσεως, σον θερμόν οικέτην , τον εκ πόθου ανυμνούντα σε.

Προς το Διάσωσον

Ανάργυρε Παντελεήμων , ταίς θείαις λιταίς σου, τα της ψυχής ημών πάθη θεράπευσον , και δώρησαι ίασιν τοίς νοσούσιν.
 
Θεοτοκίον.

Αχραντε Ευλογημένη Μαρία, ταίς ικεσίαις Παντελεήμονος του κλεινού διαφύλαξον , εκ νόσων τε και κινδύνων σούς δούλους.
Αίτησις και το Κοντάκιον.
Ήχος β΄
Θείον Ιατρόν εν γη πλουτούντές σε, Ανάργυρε, εν θερμοτάτη πίστη και ευσέβεια σου δεόμεθα∙ πάντα νοσούντα και καταπονούμενον , ταίς λιταίς σου διάσωσον , τας ρίζας των επωδύνων παθών , τη του Σωτήρος ισχύϊ εκτέμνων , και αναστέλλων τας χαλεπάς της αθυμίας επικλύσεις, Παντελεήμων Μάρτυς αξιάγαστε.

«Προκείμενον»  
Ήχος δ΄
Δίκαιος ως φοίνιξ ανθήσει , και ωσεί κέδρος η εν τω Λιβάνω πληθυνθήσεται.

Στίχος: Πεφυτευμένος εν τω Οίκω , εν ταίς αυλαίς του Θεού ημών εξανθήσουσιν.
Ο Ιερεύς:  Και υπέρ του καταξιωθήναι... και τα λοιπά.
Ευαγγέλιον.
Τω καιρώ εκείνω ήλθε προς τον Ιησούν όχλος μαθητών αυτού, και πλήθος πολύ λαού, από πάσης της Ιουδαίας και Ιερουσαλήμ και της παραλίου Τύρου και Σιδώνος, οι ήλθαν ακούσαι αυτού, και ιαθήναι από των νόσων αυτών, και οι οχλούμενοι υπό πνευμάτων ακαθάρτων και εθεραπεύοντο. Και πας ο όχλος εζήτει απτεσθαι αυτού∙ ότι δύναμις παρ αυτού εξήρχετο, και ιάτο πάντας. (Θ΄. 1-2) Συγκαλεσάμενος δε τους δώδεκα Μαθητάς αυτού έδωκεν αυτοίς δύναμιν και εξουσίαν επί πάντα τα δαιμόνια, και νόσους θεραπεύειν. Και απέστειλέν αυτούς κηρύσειν την βασιλείαν του Θεού, και ιάσθαι τους ασθενούντας. (Ι΄. 16-21). Και έλεγεν αυτοίς. Ο ακούν υμών , εμού ακούει∙ και ο αθετών υμάς, εμέ αθετεί∙ ο δε εμέ αθετών , αθετεί τον αποστείλαντά με. Υπέστρεψαν δε οι εβδομήκοντα μετά χαράς , λέγοντες. Κύριε, και τα δαιμόνια υποτάσσεται ημίν εν τω ονόματί σου. Είπε δε αυτοίς. Εθεώρουν τον Σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα. Ιδού δίδωμι υμίν την εξουσίαν του πατείν επάνω όφεων και σκορπίνων , και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού , και υμάς ου μη αδικήση. Πλήν εν τούτω μη χαίρετε, ότι τα πεύματα υμίν υποτάσσεται∙ χαίρετε δε μάλλον , ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοίς ουρανοίς. Εν αυτή τη ώρα ηγαλιάσατο τω Πνεύματι ο Ιησούς , και είπεν∙ Εξομολογούμαι σοι, Πάτερ, Κύριε του ουρανού και της γης, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών, και απεκάλλυψας αυτά νηπίοις∙ ναι, ο Πατήρ, ότι ούτως εγένετο ευδοκία έμπροσθεν σου.
Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.
  
Ταίς του Αναργύρου πρεσβείες Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον. 

Ταις της Θεοτόκου πρεσβείες Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων
  
Στίχος: Ελέησον με, ο Θεός, κατά το μέγα Έλεός Σου, και κατά το πλήθος
των οικτιρμών Σου,  εξάλειψον το ανόμημά μου.

Ήχος πλ. β΄ «Όλην αποθέμενοι»
Δεύτε οι Ορθόδοξοι , πνευματικών ευρανθώμεν, δεύτε τον Ανάργυρον πάντες καταστέψωμεν θείοις άσμασι, προς αυτόν λέγοντες∙ ω Παντελεήμων , ιατρέ νοσούντων άριστε, λιμήν τε εύδιε, των χειμαζομένων τοίς πταίσμασι, προφθάσας δός την ίασιν , πάσι τοίς θερμώς σοι προστρέχουσι, και δεινών παντοίων , απάλλαξον ημάς ταίς σαίς ευχαίς, και ειρηναίαν κατάστασιν , τω Κόσμω πρυτάνευσον.
Ο Ιερεύς: Σώσον ο Θεὸς τον λαόν σου…

Ωδή ζ΄ Ειρμός
 
Οι εκ της Ιουδαίας, καταντήσαντες Παίδες εν Βαβυλώνι ποτέ, τη πίστει της Τριάδος, την φλόγα της καμίνου, κατεπάτησαν ψάλλοντες, Ο των Πατέρων ημών Θεός, ευλογητός ει.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Θείαις , Ανάργυρε, ευχαίς σου, προς τον Κτίστην διάσωσον σον δούλον∙ συνταράσσει με γαρ, βυθός αμαρτημάτων , χειμάζει και κλυδώνιον , και φλογμός των παθημάτων.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Έφθασαν άπαντες εν πίστει, , εις λιμένα του θείου Αναργύρου, οι εν νόσοις δειναίς , ποντούμενοι βοώντες∙ ευχαίς σου , ω Ανάργυρε, την υγείαν ημίν δίδου.

 Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.

Ίνα , Ανάργυρε, τιμώ σε, και δοξάζω τα ένδοξα σου άθλα, ασθενείας δεινάς, σον δούλον τυραννούσαν , ιάτρευσον και δώρησαι, την κατ άμφω υγείαν.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον. 

Έστησας ρύμην του θανάτου , τον αθάνατον Θεόν και Βασιλέα, ως τεκούσα Αγνή, ον πάντες ανυμνούμε, ευλογημένος λέγοντες, ο καρπός της σης κοιλίας.

Ωδή η΄ Ειρμός
 
Τον Βασιλέα των ουρανών, ον υμνούσι στρατιαί των Αγγέλων, υμνείτε, και υπερυψούτε   εις πάντας τους αιώνας.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Όσοι εν πίστει, ειλικρινεί προσιούσι, τω Ναώ σου Παντελεήμων Μάρτυς, ψυχών και σωμάτων λάμβάνουσι την ρώσιν.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών. 

Ναός του θείου, επί γης Αναργύρου, ιατρείον πρόκειται τοις πάσι, παύων αυτών νόσους, ψυχών τε και σωμάτων.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.

Σαίς προς τον Κτίστην, Παντελεήμων πρεσβείαις , τοίς τυφλοίς παρέχεις ιατρείαν ,και νοσούσοις πάσι την ποθητήν υγείαν.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον. 
  
Ικεσίαις, ταίς προς Θεόν σου, Παρθένε, των του βίου δυσχερών με συ σώσον, και τον σάλον παύσον ασθενειών παντοίων.

Ωδή θ΄ Ειρμός
Κυρίως Θεοτόκον, σε ομολογούμεν, οι δια σου σεσωσμένοι, Παρθένε αγνή, συν Ασωμάτοις χορείαις, σε μεγαλύνοντες.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

Ευχαίς σου τας σειράς μου , των πτασμάτων λύσον, και το χειρόγραφον Μάρτυς, διάρρηξον, της αμαρτίας του σοι πιστώς προσπελάζοντος.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
  
Βοηθείας χείρα, προφθάσας όρεξόν μοι, και αδοκήτων δεινών με απλάλλαξον, Παντελεήμων , ταίς θείαις όντως πρεσβείαις σου.

Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι.

Ω Παντελεήμων , στήσον μου τον σάλον , των λογισμών και την λύπην κατάπαυσον , της ταλαιπώρου ψυχής μου , θείε θείε Ανάργυρε.
Και νυν και αει, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.  
Θεοτοκίον.

Μαρία , μη με δείξης, επίχαρμα δαιμόνων, εν τη της Κρίσεως ώρα, Πανάμωμε, αλλ ευμενώς τον Σωτήρα μου εξιλέωσαι.
Άξιον εστίν, ως αληθώς μακαρίζειν Σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβεὶμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόρως, Θεόν Λόγον τεκούσαν· την όντως Θεοτόκον, Σε μεγαλύνομεν. 
Μεγαλυνάρια.

Τους μετ’ ευλαβείας την ιεράν , εικόνα σου Μάρτυς, προσκυνούντας σαίς ιεραίς, προς Θεόν πρεσβείαις, σώζε δεινών παντοίων , Παντελεήμων θείε, Ιατρέ μέγιστε.

Δόξη , Αθλοφόρε, Μαρτυρική, παρεστώς τω θρόνω, του Παντάνακτος και Θεού, μέμνησο των πίστει, την Μνήμην σου τελούντων , Παντελεήμων θείε, Ιατρέ άμισθε.

Ως αστήρ ανέτειλας νοητός, άθλοις Μαρτυρίου, απαστράπτων και των παθών, την αχλύν διώκων, Παντελεήμων Μάρτυς, των επικαλουμένων σε μετά πίστεως.

Τους ανεφημούντας σε ευλαβώς, τους λαμπρούς αγώνας και τους άθλους , Μάρτυς Χριστού, την τε θείαν μνήμην , τελούντας ετησίως, Παντελεήμων Μάκαρ,
σώζε πρεσβείαις σου.
Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η Δωδεκάς,
οι Άγιοι Πάντες, μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις τω σωθήναι ημάς.
Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς. (τρις)
Δόξα Πατρὶ και Υιώ και Αγίῳ Πνεύματι.
Και νυν και αεὶ και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών. Δέσποτα
 συγχώρησον τας ανομίας ημίν. Άγιε επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας
ημών ένεκεν τού ονόματός Σου.

 Κύριε ελέησον. (τρις) 
Δόξα Πατρὶ και Υιώ και Αγίῳ Πνεύματι.
Και νυν και αεὶ και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Πάτερ ημών ο εν τοίς ουρανοίς, αγιασθήτῳ το όνομά Σου, ελθέτῳ η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου, ως εν ουρανώ και επὶ της γης· τον άρτον ημών των επιούσιον δος ημίν σήμερον και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοίς οφειλέταις ημών· και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλὰ ρύσαι ημάς απὸ του πονηρού.

Ο Ιερεὺς: Ότι σου έστιν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα, του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος, νυν και ἀεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
«Απολυτίκον» 
Ηχος γ΄.
Αθλοφόρε άγιε και ιαματικέ Παντελεήμων , πρέσβευε τω ελεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν , παράσχη ταίς ψυχαίς ημών.

 Ο Ιερεύς μνημονεύει των υπέρ ων η Παράκλησις.
Εις την Απόλυσιν ψάλλομεν τα παρόντα.

Ήχος β΄ «Ότε εκ του ξύλου»
.

Χάριν συ παρέχεις τοίς Πιστοίς, αναργύρως Μάρτυς Παμμάκαρ, Παντελεήμων Σοφέ, και τη ικεσία σου διώκεις πνεύματα, και τυφλοίς την ανάβλεψιν, ένδοξε βραβεύεις, ως θεράπων γνήσιος, του Παντεπόπτου Χριστού∙ όθεν Ιατρέ Ορθοδόξων , πάντας τους πιστώς σε ανυμνούντας, ρύσαι εκ παντοίας περιστάσεως.
Ήχος πλ. δ΄
Δέσποινα, πρόσδεξαι τας δεήσεις των δούλων σου, και λύτρωσαι

ημάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.

Ήχος β΄
Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού,
φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.
Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον και σώσον ημάς.
Αμήν.

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Εφόσον μιλάς με Το Θεό !
 

 
Παππούλη χάρισε μας αυτή τη δύναμη  ...
Να εναποθέτουμε ολόκληρη τη ζωή μας Στα Χέρια Του !
Χωρίς να Τον πιέζουμε για τίποτα ...
μονάχα ν΄ αφηνόμαστε μ΄ εμπιστοσύνη...
Κι΄ Εκείνος σίγουρα ξέρει ...
 
Εύχομαι ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο απόγευμα
σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής !
 

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014


Άγιος Θεόφιλος ο Νεομάρτυς έκ Ζακύνθου




ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ 
      Οι Νεομάρτυρες αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της ιστορίας της Εκκλησίας μας. Ονομάζονται Νεομάρτυρες όσοι ομολόγησαν το Χριστό και την πίστη τους στην Ορθοδοξία και υπέστησαν μαρτύρια και θάνατο, από το 1453 μέχρι σήμερα. Ιδιαιτέρως στα μαύρα χρόνια της τουρκικής δουλείας, όπου οι υπόδουλοι Χριστιανοί είχαν να διαλέξουν ανάμεσα στον βίαιο εξισλαμισμό και το μαρτυρικό θάνατο. Χιλιάδες Ορθόδοξοι Χριστιανοί προστέθηκαν στα εκατομμύρια των Μαρτύρων των αρχαίων και μέσων χρόνων. 
      Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Νεομάρτυς Θεόφιλος. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στα 1615 από φτωχιά οικογένεια. Δε γνωρίζουμε πολλά για την παιδική του ηλικία. Γνωρίζουμε όμως την τυραννία, τις ταπεινώσεις και τις πιέσεις για να απαρνηθούν οι Ορθόδοξοι Επτανήσιοι την πίστη τους και να ασπασθούν τον αιρετικό παπισμό. Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν πως η εκκλησιαστική κατάσταση στα υπόδουλα στους Ενετούς Επτάνησα ήταν χειρότερη από την υπόλοιπη Ελλάδα, όπου στοιχειωδώς γινόταν ανεκτή η ορθόδοξη πίστη από τους κατακτητές Οθωμανούς. Φαίνεται πως ο μικρός Θεόφιλος ανήκε σε οικογένεια συνειδητών Ορθοδόξων Ζακυνθινών, όπου γαλουχήθηκε με τα νάματα της αληθινής πίστης.


       Έφηβος ακόμη αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του ναυτικού. Σε ένα από τα ταξίδια του βρέθηκε στη Χίο. Φαίνεται πως είχε καλή φήμη, όλοι τον αγαπούσαν διότι ήταν φιλεργατικός και συνεργάσιμος. Αλλά ο διάβολος, ο οποίος μισεί την αγάπη και την ομόνοια, έσπειρε στο καράβι διχόνοια. Για άγνωστη αιτία ο νεαρός Θεόφιλος μάλωσε άγρια με τον καπετάνιο, με αποτέλεσμα εγκαταλείψει το καράβι.
        Το γεγονός φαίνεται ότι μαθεύτηκε στο λιμάνι και κάποιος τούρκος καπετάνιος ζήτησε από τον Θεόφιλο να εργαστεί στο δικό του καράβι. Προφανώς έμαθε για τον άριστο χαρακτήρα του και θεώρησε συμφέρον του να τον πάρει στη δούλεψή του. Όμως ο Θεόφιλος αρνήθηκε κατηγορηματικά να εργαστεί σε εργοδότη αλλόθρησκο και μάλιστα μουσουλμάνο. Έμαθε από μικρός για τη συμφορά που προξενούσαν οι κατακτητές αλλόθρησκοι τούρκοι στην Ορθόδοξη πατρίδα μας και γι’ αυτό δεν ήθελε κανένα αλισβερίσι μαζί τους.
      Αυτή ήταν και η αρχή των περιπετειών του Θεόφιλου. Ο τούρκος καπετάνιος προσβλήθηκε από την άρνηση του νεαρού ναυτικού να αποδεχτεί την πρόσκλησή του. Και ζητούσε αφορμή να τον εκδικηθεί. Σκέφτηκε να τον συκοφαντήσει. Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε το γεγονός ότι οι τούρκοι μουσουλμάνοι τις περισσότερες φορές για να εκδικηθούν και να τιμωρήσουν  τους υπόδουλους Ορθοδόξους Έλληνες κατασκεύαζαν συκοφαντικές δυσφημίσεις. Κυριότερη συκοφαντία ήταν αυτή της άρνησης της μουσουλμανικής θρησκείας. Κατηγορούσαν τους Χριστιανούς ότι είχαν ασπασθεί το Ισλάμ και κατόπιν το αρνούνταν. Σε αυτή την περίπτωση ο ισλαμικός νόμος προέβλεπε την ποινή του θανάτου, αν δεν ομολογούσε ο Χριστιανός πίστη στο Ισλάμ.
      Αυτό έγινε και με το Θεόφιλο. Φρόντισε ο τούρκος καπετάνιος και βρήκε ψευδομάρτυρες οι οποίοι κατάγγειλαν ότι ο Θεόφιλος φορούσε δήθεν τουρκικό φέσι, που σημαίνει ότι δήθεν είχε ασπασθεί το Ισλάμ. Έτσι τον κατάγγειλε στις αρχές και ο Θεόφιλος οδηγήθηκε για ανακρίσεις στον τούρκο κατή, δηλαδή τον δικαστή. Ο κατής αφού άκουσε τους ψευδομάρτυρες πείσθηκε για την ενοχή του Ρωμιού ναυτικού και τον συμβούλεψε, πως αν θέλει να γλυτώσει τη ζωή του να ασπασθεί το Ισλάμ. Πως ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί. Μάλιστα άρχισε ο κατής και οι συνεργάτες του να του τάζουν τιμές, αξιώματα, πλούτη και ζωή γεμάτη άνεση και απολαύσεις αν τούρκευε. Τότε εκείνος, χωρίς να σκεφτεί ούτε στιγμή τα ταξίματα των τούρκων, άρχισε να φωνάζει με όλη τη δύναμη της ψυχής του: «Εγώ δεν αρνούμαι το Χριστό μου. Ποτέ δε θα τον αρνηθώ. Αυτόν πιστεύω, Αυτόν ομολογώ για Θεό αληθινό»! Μετά άρχισαν οι φοβέρες, ότι θα υποστεί μαρτύρια και θα χάσει τα νιάτα του και τη ζωή του. Αλλά ο Θεόφιλος έμεινε αμετακίνητος στην πίστη του.
     Οι τούρκοι πήραν την απόφαση να τον εξισλαμίσουν με το ζόρι και γι’ αυτό του έκαμαν περιτομή και επειδή ήταν όμορφος νέος αποφάσισαν να στον στείλουν πεσκέσι στο Σουλτάνο, ο οποίος, όπως είναι γνωστό, εκτός από χαρέμι γυναικών, διατηρούσε και χαρέμι νεαρών αγοριών! Ο Θεόφιλος προσευχόταν αδιάκοπα να τον βοηθήσει ο Θεός από αυτή την αισχρότητα και να ξεφύγει από τα χέρια τους. Κάποια νύχτα, ενώ οι δεσμοφύλακες πήγαν σε κάποιο τζαμί να προσευχηθούν, έκαμε το σταυρό του άρπαξε τα άρματά τους και έφυγε. Κρύφτηκε καλά να μην τον βρουν. Τρεις μέρες έμεινε κρυμμένος και πεινασμένος. Κατόπιν έτρεξε στον πρώην καπετάνιο του να βρει τροφή και καταφύγιο. Κάποια στιγμή βρήκε ευκαιρία και έφυγε για τη Σάμο, αλλά επειδή δε μπόρεσε να βρει εργασία και ξαναγύρισε στη Χίο, παρακαλώντας τον καπετάνιο να τον πάρει μαζί του. Όμως τον είδαν κάποιοι τούρκοι, οι οποίοι τον έπιασαν και τον οδήγησαν ξανά στον τούρκο δικαστή. Τώρα, μετά την περιτομή, δε μπορούσε να αρνηθεί ότι δεν είχε ασπασθεί το Ισλάμ. Ο ίδιος φώναζε: «Είμαι Χριστιανός και Χριστιανός θέλω να πεθάνω». Ο Κατής έβγαλε την απόφαση: θάνατος διά της πυράς!
     Τον φόρτωσαν ένα δεμάτι ξύλα και τον διαπόμπευσαν μέσα στους δρόμους και τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης. Για μια ακόμα φορά θέλησαν να τον μεταπείσουν, αλλά ο άγιος φώναζε: «Δεν αρνούμαι τον Χριστό μου, είμαι Χριστιανός, θέλω να πεθάνω ως Χριστιανός. Γιατί καθυστερείτε;». Τότε ξεφόρτωσαν από την πλάτη του τα ξύλα και άναψαν μεγάλη φωτιά. Ο άγιος προσευχήθηκε, έκανε το σημείο του σταυρού και είπε: «Σε Σένα Χριστέ μου παραδίνω την ψυχή μου» και όρμισε μόνος του στις τεράστιες φλόγες, οι οποίες κατέφαγαν σε ελάχιστα λεπτά το νεανικό σώμα του μάρτυρα. Η ψυχή του φτερούγησε στα ουράνια να ενταχθεί στη θριαμβεύουσα Εκκλησία. Ήταν μόλις 18 χρονών, μαρτύρησε το έτος 1635.

      Οι Χριστιανοί της Χίου πληρώνοντας αρκετά χρήματα πήραν όσα από τα ιερά λείψανα του Μάρτυρα σώθηκαν από τη θανατερή θράκα και τα κατέθεσαν στο ναό του Αγίου Γεωργίου της πόλεως. Η μνήμη του εορτάζεται στις 24 Ιουλίου. 
πηγή